Góðan daginn.

Oft vill svo til að dagamunur er á fólki þegar kemur að skapi.

Það er enginn dagamunur á mér heldur er mínútumunur.

Þessi dagur hefur verið hausverkur og ég er búin að vera aðeins of lmikill þöngulhaus, sem er reyndar hollt fyrir sálina svona stöku sinnum.
Hér með biðst ég afsökunar á því að hafa alltaf rétt fyrir mér.

Ég hef væntanlega, með þessu yfirgengilega leiðinlega bloggi kallað yfir mig fordæmingu, reiði og skömm hins kristna samfélags og hins heilaga anda. Amen.




Góðu fréttirnar eru þær að mér er alveg sama.

over and out!
-sandra
Fyrir svona leiðindi

Oftast nær hafa menn takmarkað magn athygliverðra upplýsinga í netskrifum sínum og það á einnig við um mig.

Við skulum orða það þannig að ekkert spennandi gerist í mínu lífi þessa dagana, en hápunktur dagsins var að það á að bóna búðina í kvöld. Og geri aðrir betur.

Ég er að verða að dömu. Orðin svo dönnuð og fín að það hálfa væri einum of. Það er orðið heldur gróft að menn eru farnir á fætur fyrir allar aldir til þess eins að líta sem best út í bónus vinnunni sinni. Jafnvel farin að slétta á mér hárið á mjög svo ókristilegum tímum sólarhringsins. Ég hugsa að til að bæta um fyrir mér verði ég að bæta nokkrum neðanbeltis þrumum við yfir daginn, bara svona til að jafna þetta út.

En betur má ef duga skal.

Tuð tuð tuð.

Over & out
-Sandra

Og þá sér í lagi Grafarvogslögreglunni í dag.

Litli bróðir minn fór út að hjóla eins og hans er von og vísa þegar grunnskóladegi er lokið og er stöðvaður af lögreglu.
Fyrir að hjóla of hratt.

Ekki veit ég til þess að nokkursstaðar sé merktur hámarkshraði á stígum sveitarfélagsins. Auk þess finnst mér sérstakt að hægt sé að gera kröfu á að fólk lúti að
ákveðnum hámarkshraða er það stundar hjólreiðar, í ljósi þess að fæst reiðhjól eru gædd svokölluðum hraðamæli enda er það ekki lögboðin skylda hjólreiðamanna hér í bæ.

Maður spyr sig hvernig okkar háttvirta lögreglufólk getur leyft sér að stöðva mann og annan fyrir of hraðar hjólreiðar. Lítil hætta er á að hraði litla bróður hafi verið mældur og
hvað þá skráður.

Það er margt skrýtið í þessu lífi, svo mikið er víst.

Sælt veri fólkið og velkomin á dauðustu bloggsíðu aldarinnar.
Þessi síða hefur verið ónotuð í tæpt ár en nú er mál til komið að bæta úr því.

Margt hefur á daga mína drifið síðan síðast en þið vitið það nú flest öll!

Nýjasta pælingin er sú að klippa á mér hárið. Mér þætti vænt um að vita viðhorf fólks til þessa? Því nú er komið svo að hárið á mér nær næstum niður á rass og gæti bráðum orðið til mikilla trafala við salernisheimsóknir. En það væri auðvitað frekar hvimleitt ef segja skal eins og er.

Eftir að hafa tekið djammtörn lífs míns síðastliðið hálft ár, hef ég "settled down" ef svo má að orði komast. Fyllerí allar helgar og móralskir timburmenn heyra nú sögunni til... Að mestu leyti. Menn eru að fullorðnast. Í bili að minnsta kosti.
Lífið er of stutt til að hafa ekki gaman af því en hvað er svona gaman við að skemmta sér ef það verður hversdagslegur atburður?

Er þessi bloggsíða málið?

Kemst í gírinn ef þið viljið það lömbin mín... Því sagan segir að ég sé enn mikill tuðari í mér.

Lifið heil!
-Sandra

Sælt veri fólkid... eda  sæll veri Biggi sem er sá eini sem fylgist med thessari sídu... (thú ert svo svalur Biggi).

Ég átti afmæli í fyrradag og eins og fólk gæti getid sér til hélt ég upp á thad med stæl og aldrei thessu vant fékk ég engar ömurlegar og tilgangslausar gjafir

Bara grín... eda... haha

Ég er sumsé ordin 21 árs sem mér finnst ansi magnad get ég sagt ykkur. Bara gömul og hrukkótt. En ég kann thó enn ad drekka gulan gajol! Ég verd spenntari og spenntari med hverjum deginum sem lídur yfir thví ad flytja til födurlandins. Og nú er hreint ekki svo langt thangad til thad gerist!

Miss u all...

 

Btw... myndir komnar inn af nýju íbúdinni... linkur vinstra megin undir "myndir"

Ójá, ég var satt best að segja búin að steingleyma öllu um þessa blessuðu bloggsíðu.

Annars er soldið að frétta.

Einhvernveginn tókst mér að kaupa mér íbúð í Grafarvoginum hérna um daginn og geri aðrir betur! Ég flyt samt fyrst inn í október svo þið hafið smá tíma til að safna fyrir almennilegri innflutningsgjöf til mín og Sösju.

Einnig hefur mér tekist að lofa mér í vinnu á Íslandi, sem er allt gott og blessað, en þó er einn hængur á. Vinnan min er.... BÓNUS! aftur! geri aðrir betur. Nú eru rúm 6 ár síðan ég byrjaði þar fyrst og hefur mér tekist að hætta þrisvar sem mér sjálfri þykir mjög merkilegt.                      En eins og mamma segir: "ég þekki mitt heimafólk" og á þá við þá staðreynd að uppáhaldsvinnan mín fyrr og síðar hefur alltaf verið Bónus. Farið hefur fé betra segi ég bara! Að öllu gríni slepptu þá hlakka ég reyndar til og hefur alltaf liðið voða vel þarna.

Svo fer ég bráðum að eiga afmæli en ég verd einstaklega gömul þetta árið, 21 árs. Vona að það verði betra á næsta ári, en eitthvað segir mér að því skuli ég ekki gera ráð fyrir.

Lyklaborðið er þroskaheft svo ég skrifa þegar ég kemst i betri græju...

Loveya all

Hlakka til að sjá ykkur og gjafirnar sem þið gefir mér í ljósi þessara mikilfenglegu áfanga.

 

Ójá. Mér tókst það enn og aftur.

 

 Ég fór í sturu eins og góðra manna og kvenna er siður. Meðan ég sápa á mér hárið, heyri ég skrýtið hljóð fyrir aftan mig. Eins og í bíómynd, sneri ég mér hratt við og finn stingandi sársauka... í hægri rasskinninni. og sé smá rautt á sturtubotninum og... rakvélina mína.

Rakvelin (helvítis geðbilaða apparatið) hafði tekið sig til og stokkið niður af hillunni i sturtunni. En það var ekki nóg. NEI. Á leiðinni niður sliceaði kvikindið mig á 3 stöðum í rasskinnina.  Djúpt.

Rassinn á mér lítur út eins og einhver hafi ráðist á hann með ofurostaskera.

 

Góð rakvél?? 

 

Ég er alveg að gera í brkurnar af stressi fyrir hönd íslenska landsliðsins í handbolta í þessum töluðu orðum. Mér hefur eigi orðið svefnsamt í nótt vegna spennu/kvíða fyrir leiknum í kvöld og it´s killing me!!!!

Danir eru pottþéttir á að vinna, eru farnir að plana úrslitaleikinn og allt og eru bókstaflega að missa sig og ég vona bara að íslendingar sjái við þessum viðsjarverðu áætlunum.

Að öðru leyti er svo héðan að frétta að Anna babe kemur í heimsókn á fimmtudagskvöldið og verður hérna yfir helgina og við erum m.a. að fara að djamma feitast í Aarhus

Svo datt mér eitt í hug. Danir eru ekkert að herma mikið meira eftir enska tungumálinu en við. W.C. stendur fyrir WaterCloset. Íslendingar segja á ensku: Voter Klosett. Svo tekur maður Voter af og skellir einni kommu yfir o´ið, þá er maður kominn með KLÓSETT.

Já ég er stressuð og þetta verður hörkuleikur.

Out!

Góða kvöldið og gleðilegt nýtt ár.

Það má með sanni segja að árið 2006 hafi verið ár viðburðanna. Sem dæmi má nefna að ég hætti í Bónus (þetta er lygi, ég kem alltaf aftur) og ég flutti til Danmerkur. (Það er alveg dagsatt, meira að segja til Ebeltoft þar sem dvergvaxnir Bakkabræður búa í holum)

Ég varð fullorðin á þessu ári, sem er magnað. Ég er komin á þrítugsaldurinn sem má teljast nokkuð gott miðað við aldur og fyrri störf.  Þar sem ég er orðin svona gríðarlega stór stelpa héldum við Sasja okkar eigin áramót.

Við vorum  8 talsins og þar af voru tveir strákar sem eru að klára kokkanám og þeir elduðu ólýsanlega góða þriggja rétta máltíð fyrir okkur. Ég þarf að hafa mig alla við til að slefa ekki við tilhugsunina.

Svo kemur fólk seinna um kvöldið og segir hæ og svona og fer aftur, en það var aldrei neitt fjölmennt. SAMT þurfti ég þó nokkrum sinnum að gera heiðarlega tilraun til að bjarga gólfteppinu vegna svívirðilegs sóðaskapar. Daginn eftir fann ég sígarettu stubba á gólfinu, það var mjög augljóslega búið að aska á gólfið á þó nokkrum stöðum og svo voru kökuklessur út um allt í stigaganginum. Auk þess var búið að teikna kalla á gólfteppið inní litlu stofu, MEÐ RJÓMA og hella bláu curacao og grenadíni út um allt eldhús.

Ég bara spyr: Er þetta eðlileg framkoma þegar manni er boðið inn á heimili fólks? Fólk ætti að bera virðingu fyrir manni þegar maður gefur þeim leyfi til að fara inn í íbúðina sína, heimilið er griðastaður hvers og eins. Það skal tekið fram að enginn af þeim sem voru í matnum höguðu sér svona.

Myndi einhverjum detta í hug að gera svona heima hjá sér?

Það tók 5 manns 4 tíma að taka til og þrífa það versta. Og við erum að tala um hörkuvinnu, ekkert slór. Gólfteppinu verður varla bjargað. Tjón upp á 100  þúsund kall. Ég lem þessar halakörtur.

En ég mun halda áfram þar sem frá var horfið í kveld eða á morgun, fer allt eftir veðri.

Happy new year!

-Sandra

Nú erum við gamla komnar aftur heim í flatalandið. Íslandsferðin var allt of stutt og vil ég koma þvi á framfæri að við reyndum að fá miðanum breytt þar til eftir áramót en án árangurs.
Ég hef fengið nóg. Í næstu viku mun ég segja upp vinnunni í Alta því ég hreinlega stend ekki undir þessu meira. Þá verð eg glöð. Vona bara að ég þurfi ekki að vinna allan uppsagnarfrestinn því það væri dauðinn fyrir mér...
Gæti til að bjarga mér, farið að vinna helling á molboen og svo tekið jobbið í ungdomsskolen Mols...

Annars vil ég þakka Íslendingum fyrir mitt frabæra jólafrí, þið eruð best!

Á Íslandi tókst mér að gefa mömmu ógleymanlega jólagjöf, vegna snilldar hugmyndar Sösju. Mamma varð mamma Emblu Óskar. Það er gullfallegur íslenskur fjárhundur sem er 4 mánaða gömul og í alla staði yndisleg.

Annars hef ég lítið að segja annað en að ég er að verða feit, en það verður bara að hafa það!! Áramótin eru á næsta leyti og við verðum 8 manns hér og ég og Sasja munum halda eigin áramót í fyrsta sinn. Tveir af þessum 8 eru kokkanemar á lokaspretti og verða með 3 rétta máltið, vá hvað það verður gott!!!!

En nú vil ég fara að gera eitthvað af viti.

Góðar stundir.

-Sandra

Detti mér nú allar dauðar lýs úr höfði.

Vinsældir mínar þessa dagana eru slíkar og þvílíkar að annað eins hefur ekki sést í langan tíma. Mér hefur verið boðin vinna og ekki bara ein heldur tvær. Þannig er mál með vexti að strákurinn sem á fellini sem ég bý ofan á vill fá mig sem þjón og bauð mér betri kjör en Poul Jörgen en sagði jafnframt að ég yrði að hætta hjá Molbúunum ef ég vildi koma.
Þá missti ég áhugann. Lélegur gæji, reynir að stela starfsfólki af kalli sem gerir allt fyrir hann!!!
Svo var ég í prófi í markaðsfræði í dag (sem gekk hörmulega) en einhversstaðar á leiðinni í prófið endaði í atvinnuviðtali. Og var boðin vinna í ungdomsskolen Mols sem er félagsmiðstöð fyrir 13-16 ára. Ég hélt ég yrði ekki eldri.

Annars er ég bókstaflega að deyja úr þreytu og Ísland er á næsta leyti!!!!! Wee!!

Síðastliðinn laugardag héldum við Sasja julefrokost með Trine, Monica, Mai og Sofie. Það var rosalegt. Ég, Monica og Mai ældum allar fyrir kl. 8 um kvöldið. Það var svalt. Þær tvær eftir að hafa tekið einn snaps og ég eftir að hafa smakkað síld í fyrsta sinn. Við opnuðum fyrsta bjórinn kl 5 um daginn og einhver kláraði heila kampavínsflösku meðan viðkomandi talaði við mömmu sína og litla bróður í símann

Nú hlakka ég til að koma til Íslands. Ef ég á að halda áfram að blogga krefst ég þess að fólk kommenti...

-Sandra

Afhverju virkar ekkert núna??? Eða... afhverju týni ég öllu?

Annars hef ég fréttir að færa. Toppið þetta: Í fyrrinótt var brotist inn í Alta sem ég vinn í, Molboen þar sem ég vinn líka og Fellini sem er veitingastaður sem liggur undir íbúðinni minni. Svo ég hef ákveðið að muna að læsa hurðinni.
Annars var engu sérstöku stolið, öll þessi fyrirhöfn og nánast ekkert tekið! Hálfvitar.

En nú eru plöm mín um að koma heim kannski að fara í vaskinn. Ég eins og svo oft áður er að skipta um skoðun varðandi að flytja heim aftur. Ég get þó glatt ykkur (ehm..) með nærveru minni á hinum kalda klaka í norðri um jólin.

Annars er ég bara að deyja úr þreytu, ég er að hugsa um að kíkja samt smá út á morgun, fer eftir veðri og  vindum auk vindáttar. Þá myndi förinni verða heitið til Árósa, þar sem við Sasja getum kannski gist og farið svo í jólainnkaup á laugardaginn. Vona að það verði eitthvað úr því, þar sem þetta er síðasta helgin sem ég get farið eitthvað út áður en ég kem og mála Reykjavíkurbæ rauðan.

Ég er komin með nýja flugu í hausinn... En ég vil ekki deila henni með ykkur lesendur góðir því ég veit ekkert hvað verður. Svo mikið get ég þó sagt að ég fer að skoða á morgun og taka myndir. Talandi um myndir þá var ég að pósa um daginn sem mér finnst fyndið. Ég get aldrei litið almennilega út á myndum og tek mig svo til og stilli mér upp í vinnugallanum (sem er rauður... oj) og leyfi Agli Bjarka ljósmyndara að taka af mér myndir fyrir verkefni!! Ég er ekki frá því að honum hafi tekist að fá mig til að líkjast einhverju sem minnir á manneskju þrátt fyrir hina hroðalegu rauðu dragt. Svo var líka þægilegt að daman hans var þarna, þau eru svo fín bæði tvö

Arnar gamli er hálfbúandi hér þessa dagana þar sem hann er í praktík hér í eplabænum og það er ansi notalegt að fá að hitta kallinn svona, annars líður svo langt á milli.

Sasja, Chris og ég erum að fara að verða dómarar í Barna Júróvisjón á morgun HAHA!!!! Það verður erfitt ef maður má ekki hlæja. Þá verð ég rekin sem dómari... Annars er allt gott að frétta af litlu fjölskyldunni í Baunalandi!

Ég hef lítið annað að segja, enda leiðinlegt blogg með eindæmum.

Æm át...

-Sandra

Góðan daginn góðir hálsar.

Mér þykir leitt að tilkynna ykkur að ég muni leggjast svo lágt að gefast upp. En eins og venjulega kenni ég öðrum um. Enda var það ekki ég sem stakk upp á þessu. Það var Sasja, trúið því eður ei.

Og hver eru mín framtíðarplön? Jú þau eru eins og allir fyrrum samstarfsmenn mínir vita, Bónus.

Mér gengur mjög vel í vinnunni, fæ mikið hrós frá öllum mögulegum en það eru auðvitað nokkar  HELVÍTIS DRUSLUR (afsakið orðbragðið) sem reyna að gera mér lífið leitt. Það er kannski erfitt að sætta sig við að yfirmaður manns er helmingi yngri en maður sjálfur, og HEY afhverju fengu þær ekki stöðuhækkun? Afþví ég er betri.

Ég er með mikilmennskubrjálæði. En bara útaðtil. Ég trúi ekki endilega sjálf öllu sem ég skrifa hér, ég bara skrifa.

Hver vill fá Sösju, Oscar og mig til Íslands??
Svar óskast sem fyrst.

-Sandra

Kannski kominn tími á blogg, hver veit!

Ég er byrjuð í nýju vinnunni minni! Ég labba um með nafnspjald sem á stendur: "Sandra Jonsdottir souchef" sem þýðir aðstoðarverslunarstjóri. Ég er búin með 3 af 4 dögum í þjálfuninni sem mér finnst allrosalegt, sérstaklega þar sem ég panta í sjoppuna og svona. Svo er verslunarstjórinn bara farinn í frí og á mánudaginn er enginn gamall aðstoðarversunarstjóri sem getur guidað mig í gegnum neitt.

Ég verð alein með búðina í 10 daga eftir að hafa unnið þar í 4 daga.

Mér finnst hann Jörgen hafa ofurtrú á mér og það er ekki ofsögum sagt.
Ég og Sasja erum nybúnar að hafa tvo frábæra gesti, Önnu og Elínu og það var frábært að sjá þær. Við fórum allar til Uldum síðustu helgi og það var svo gaman! Cassandra og Kenneth komu með litla strákinn sinn sem er 6 vikna og hann er æði. Svo fórum við Heidi (mamma överens) á massa trúnó til kl 5 á sunnudagsmorgun. Það var rosalegt. Svo eignaðist Sasja nýja vinkonu sem ég hef gefið nefnið Lotte. Hún er spes.

Skólastjórinn var svo glaður að sjá okkur að hann þaut út af skrifstofunni og út á bílastæði til að knúsa okkurSvo talaði ég mikið við þann herra um kvöldið, öndvegismaður það. Okkur var boðið til skólans vegna þess að við erum í auglysingaráði fyrir þau. Okkur var sett fyrir að skrifa blaðagreinar.

Kurt skólastjóri og Jacob kennari urðu að koma því við að eitt efnið væri um Íslendinga og þeir klíndu því á mig. Þar sem þetta var hópverkefni voru Liv, Sasja og Eva ofurgella með og við gerðum bara hina fínustu ritsmíð.+

Það var æðislegt að sjá Evu, Elínu og Önnu aftur.... Girls I miss u!!!

Ég mun kannski blogga aftur í nánustu framtíð en það fer allt eftir hvort fólk nennir að kommenta eins og svo oft áður....

-Sandra

Og svo sagdi röddin: Sæl þetta er Jörgen frá Alta. Hafurðu enn áhuga á starfinu?

Ég er sumsé komin með vinnu sem aðstoðarverslunarstjóri! Sem er gott Svona fyrir utan það að ég neyðist til að segja upp hinni vinnunni... But I will survive! Hlakka endalaust til að byrja. Vinnan er í Alta sem er soldið eins og danskt bónus!

Svo, ofan á allt annað, erum við Sasja búnar að eignast nytsaman hlut á fjórum dekkjum. Fræðilegt heiti er víst bíll en þið vitið... Þetta er hvítur FIAT UNO frá því herrans ári 1987... En bara keyrður 93 þús sem er fínt. Svo eru þvílíkar grækjur í kvikindinu og búið að setja samlæsingar í og ÞJÓFAVÖRN!!! Það er líka búið að setja hommaljós í hann og nýja pedala á kúplingu, bremsu og bensingjöf....Svo eru álfelgur.

Ég sé það fyrir mér að einhverjar mannesjur hlæja núna.

Segjum þetta gott.

-Sandra